• Norsk
  • English
  • منو
    

    روز هفدهم ربیع الاول

    پنجشنبه 24 دِسمبِر
    روز هفدهم: روز ولادت با سعادت رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم
    روز هفدهم: روز ولادت با سعادت رسول خدا صلی الله علیه و آله و سلم

    در بیان فضایلی از آن حضرت

    هيچكدام از شيعيان بلكه بيشتر پيامبران عليهم السلام و دوستان خدا نمى توانند حقيقت فضيلتهاى رسول خدا صلى الله عليه و آله و سلم  را بفهمند. روايات زيادى بدين مضمون وارد شده كه هر پيامبرى توانايى رسيدن به برخى مقامهاى اهل بيت والا مقام آن حضرت را ندارد مگر اينكه رسول باشد چه رسد به فضايل خود آن حضرت. و چگونه مى توانند مانند او باشند و حال آنكه او برترين آفريده شدگان و نزديكترين آنها به خداوند و علت ايجاد پيامبران، رسولان، فرشتگان نزديك به خدا و تمام جهانيان و سرور مردمان و دانشمندترين آنان است. اوست عقل اول ، نور اول ، خلق اول ، اسم اعظم ، حجاب اقرب ، طرف ممكن و واسطه فيض خداوند به تمام جهانيان .

    و هنگامى كه فرض شود او علت ايجاد دنيا و علت جارى شدن نعمتهاى خداست ، نمى توان گفت كسى بتواند به حقيقت صفات و فضايل او، آن چنان كه هست پى برد. همه هدايتها از او بوده و او آموزگار فرشتگان و برانگيخته شده بر روحهاى پيامبران و كسى است كه در خداوند در كتاب خویش، از او به صاحب اخلاق بزرگ تعبير نموده است. خانواده و دوازده جانشين او برترين همه آفريده شدگان هستند. اولين آنان اميرالمؤ منين عليه السلام  است كه كه بطور پنهانى با تمام پيامبران عليهم السلام بوده و آنان را يارى مى كرده و بطور آشكار با رسول اكرم صلى الله عليه و آله و سلم بوده است و آخرين آنها مهدى عج است كه خداوند وعده داده اهل حق از اولين تا آخرين را با او يارى كرده، با او يكتا پرستى را در زمين تكميل كند و دين خود را در سراسر زمين بگستراند بطورى كه دينى غير از دين خدا در روى زمين نباشد.

    و پيامبر گشاينده و پايان دهنده است . كسى است كه پيامبران عليهم السلام و كتابهاى آسمانى به پيامبرى او مژده داده اند. كتاب او گواه بر تمام كتب و جانشين او سرور جانشينان و امت او برترين امتها و شريعت او كاملترين شرايع و مذهب او بهترين مذاهب است.

    او صاحب حوض و لواء حمد و صاحب وسيله و بزرگترين شفاعت است. كسى است كه اين آيه درباره او نازل شده است : «و بزودى خداوند آنقدر به تو عطا خواهد نمود كه راضى شوى .»

    او كسى است كه براى برترى دادن او و جانشينانش بر غير آنها، از پيامبران پيمان گرفته شده. و كسى است كه مبتلايان به بلاها، مسلمان و غير مسلمان با توسل به او و خاندان او نجات مى يابند. و اوست رحمتى براى جهانيان و محبوب پروردگار جهانيان و هيچ فضيلتى به آن نمى رسد و آن مادر فضايل است .

    نامهاى آن حضرت:

    نامهای ایشان نزد خداوند، در كتابهاى پيامبران و بر زبان اولياى او عبارتند از:

     محمد، احمد، الماحى ، العاقب ، الحاشر، رسول رحمت ، رسول توبه ، رسول امم ، المقتفى ، القثم ، شاهد بر انبيا و امم ، بشير، نذير، سراج منير، ضحوك ، قتال ، متوكل ، فاتح ، امين ، خاتم ، مصطفى ، رسول و پيامبر امى ، حاد، مزمل ، مدثر، كريم ، نور، عبد، رؤ وف ، رحيم ، طه ، يس ، منذر، مذكر.

    كنيه ایشان:  ابوالقاسم و جبرئيل با كنيه ابى ابراهيم به او سلام كرد.

    پيامبر اكرم ص فرموده اند: “من اول و آخر هستم”. و در بعضى روايتهاى معتبر آمده: “منظور از تمام سوگندهايى كه خداوند بزرگ در كتاب خود ياد كرده، حضرتش ‍ مى باشند.”

    روايتى از طريق اهل سنت درباره فضيلت او و اميرالمؤ منين:

    احمد حنبل در كتاب مسند خود و ابن ابى ليلى در كتاب فردوس و منهج التحقيق از ابن خالويه روايت نموده اند كه او راويان حديث را شمرد تا به جابر بن عبدالله انصارى رسيد و آنگاه از او نقل كرد كه : “از رسول خدا شنيدم كه فرمودند: خداوند، من، على، فاطمه، حسن و حسين را از يك نور آفريد سپس اين نور را فشارى داده و شيعيان ما از اين نور خارج شدند. پس از آن، ما خدا را ستايش نموديم . آنان نيز خدا را ستايش نمودند؛ ما خدا را منزه دانستيم آنان نيز خدا را منزه دانستند، ما لا اله الا الله گفتيم ، آنان نيز لا اله الا الله گفتند؛ خداوند را تمجيد نموديم شيعيان ما نيز او را تمجيد كردند. خداوند را يگانه دانستيم شيعيان ما نيز چنين كردند. سپس ‍ خداوند آسمانها و زمين و فرشتگان را آفريد كه تا صد سال تسبيح و تقديس را نمى شناختند ما تسبيح گفتيم بدنبال ما شيعيان ما تسبيح گفتند و سپس ملائكه تسبيح گفتند.”

    اثبات فضایل آن حضرت از طریق تامل و اندیشه:

    اين فضايل را با استفاده از آيات و روايات اثبات كرديم . ولى از راه تامل و انديشه خود و بدون كمك گرفتن از شرع نيز مى توانيم فضايل او را اثبات نماييم :

    در مدت چند سال، در حالى كه مشغله هاى فراوانى داشت و مشغول جهاد بود، علومى از جانب او گسترش پيدا نمود كه حتى كمتر از يك صدم آن علوم نيز از جانب همه انبياء گسترش پيدا ننمود. اين علوم در زمينه تربيت روح، قلب و جسم و ساير رشته هاى علم و حكمت بود. و نيز نامهاى خداوند متعال و صفات و نعمتهاى باطنى او و فضايل انبياء را براى مردم بيان نمود. و امثال اين كارهاى خارق العاده، قويترين معجزات براى اثبات پيامبرى و نبوت بوده و اين معجزات محكمتر از شكافتن ماه مى باشد. باين جهت كه فقط تعداد انگشت شمارى فرق سحر و معجزه را مى دانند و ممكن است بگويند شكافتن ماه سحر است نه معجزه ؛ ولى معجزاتى كه ما گفتيم شباهتى به سحر، شعبده و غيره ندارد.

    اعمال اين روز

    • از مهمترين اعمال در اين روز، توسل به حاميان معصوم آن روز و سپردن عقل و قلب و تمامى وجود خود بوسيله آنان به خداوند متعال است، با اين هدف كه توفيق در بهره مندى از اين روز نصيب او گردد. و اگر انسان در توكل و تسليم خود راستگو باشد قطعا توفيق الهى را خواهد يافت.
    • زيارت پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم بطور مفصل و زيارت اميرالمؤ منين عليه السلام را انجام دهد.
    • روزه داشتن اين روز بخاطر شكرگزارى
    • بجا آوردن دو ركعت نماز مى باشد كه در هر ركعت آن يك بار سوره «فاتحه » و ده بار سوره «قدر» و ده بار سوره «اخلاص » مى خواند. سپس در مكان نماز خود نشسته و دعايى كه روايت شده مى خواند.
    • رعايت آداب عيد ميلاد پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم و اظهار مراسم شرعى عيدهاى بزرگ است تا ديگران اين روز را به عنوان عيد بشناسند. و نيز بايد ديگران را با عمل خود به چيزهايى كه موافق با حقيقت عيد است عادت دهيم همانگونه كه شرع از ما خواسته نه آنگونه كه مخالف شرع است.

    حقيقت عيد و آداب آن

    خداوند هنگام عيد به همه نيكوكاران و بدكاران بار عام مى دهد تا در پيشگاه او حضور يافته، اظهار خضوع و خشوع نموده و مراسم بندگى را بجا آورند تا آمرزش گناهان، جوائز و نامه هاى سلطنت و پادشاهى بگيرند. بنابراين بايد با تمام توان خود را براى حضور در چنين مجلسى آراسته و آماده نمود. و چون هر مجلسى لباس مخصوص و آرايش ‍ متناسب با خود دارد، بايد خود را مانند اهل آن مجلس آماده و آراسته نماييم . لباس اهل اين مجلس، تقوى، تاجشان، معارف الهى و نظافت آنان، پاكيزگى قلب از بياد غير خدا بودن و عطرشان، ذكر خدا و صلوات بر رسول خدا و آل پاك او مى باشد.

    مبادا در مجلس پاكيزگان وارد شوى و قلب تو آلوده به ياد دنيا و بدنت برهنه از لباس تقوى و سرت بدون عمامه مراقبت باشد و از تو بوى بد آلودگيهاى دوستى دنيا استشمام شود. اعمال بد تو، باعث فاسد شدن اخلاقت شده، سرت خالى از عقل معرفت، قلبت خالى از ايمان و چشمت به خاطر نگاه به حرامهاى الهى دردمند، زبانت از گفتن در رضاى خدا لال ، گوش تو از شنيدن ذكر خدا كر، دست تو بخاطر بخل از جود و سخاوت و انفاق در راه خدا، بسته و از جهاد در راه خدا باز مانده، شكمت از مال حرام و چيزهايى كه خدا حرام نموده پر و پاى تو از برآوردن نيازهاى دوستان خدا و رفتن به خانه هاى خدا لنگ باشد. زيرا اگر در مجالس پاكان حاضر شوى، بخاطر پليدى لباس اراذل و زشتى اين آفات و بدحالى رسوا خواهى شد. پس بخاطر وجود شريف و عزيز خود اندكى تامل كرده و به خود خطاب كن: اى فقير! چرا با غفلتها و كوچك شمردن شعائر و حرمتهاى الهى و بخاطر بيحالى و كوتاهى در ميدان مسابقه تحصيل كمالات از همانندهاى خود عقب مى افتى؟

    از امام حسن مجتبى عليه السلام  روايت شده است: “در روز عيد فطر به عده اى كه مى خنديدند و بازى مى كردند نظر نمود، سپس به همراهان خود فرمود: خداوند عزوجل ماه رمضان را براى تمرين مسابقه خلق خود قرار داد كه در آن با اطاعت و كسب خشنودى او با هم مسابقه بدهند. عده اى پيشى گرفته و رستگار شدند و عده اى عقب مانده و بدبخت شدند. شگفتا در روزى كه نيكوكاران پاداش ديده و كوتاهى كنندگان زيان مى بينند، عده اى مشغول خنده و بازى هستند. بخدا سوگند اگر پرده ها فرو افتد، نيكوكار مى انديشد كه چرا بيشتر عمل نيك انجام ندادم و بدكار مى گويد چرا بد مي كردم!”

    • روز خود را با سلام به حاميان و نگهبانان روز به پايان رسانده و به درگاه آنان جهت شفاعت و اصلاح حال تضرع نمايد. و اگر آن روز در نگهبانى پيامبر صلى الله عليه و آله و سلم نباشد، باز هم اعمال خود را به آن حضرت تسليم نمايد. زيرا او بر جانشينان معصوم خود مقدم است؛ ولى همراه با شرمسارى و خجالت از كوتاهى در اداى حق شكر نعمت و همراه با لطيف نمودن گفتار و الفاظ تضرع و ابتهال . زيرا اين كار اثر زيادى در رسيدن اعمال به آن حضرت و نازل شدن خير از معدن فضل خداوند دارد. سپس به نگهبان آن روز براى شفاعت خود به درگاه آن عزيز توجه كرده و از پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله و سلم درخواست نما كه اعمال تو را به درگاه مقدس حضرت حق عرضه نموده و از خداوند بخواهد گناهان تو را بخشيده، آنها را تبديل به چند برابر خوبى نموده و آنگاه با رضايت از تو اعمالت را بپذيرد؛ كه خداى متعال هر چه بخواهد مى تواند انجام بدهد و ديگران نمى توانند. نيز از او بخواه در آينده توفيقات تو را براى كوشش در خدمت به خداى بزرگ و وفادارى به رسول والا مقام و آل بلند مرتبه او زياد نمايد.
    نوشته قبلی :
    مراقبات ماه ربيع الاول
    نوشته بعدی :
    هفدهم ربیع الاول سال 83 سالروز ولادت با سعادت امام جعفر صادق علیه السلام
    برای نوشتن دیدگاه وارد قسمت عضویت شوید ورود